Dag Leuvenaartjes en wereldnaartjes!!
How're things hanging in the city of cities (van België althans! )???
Hopelijk is de sfeer er nog steeds leuk, hebben jullie geen al te grote (of kleine) problemen, missen jullie me soms een beetje... (en hoe gaat het met de andere erasmussers?????)
Ik moet jullie iets levensbelangrijks melden: KOM NAAR ISTANBUL!! Het is de allermooiste, gekste, mooiste, gevarieerdste, plezantste, schokkende, vriendelijkste, mooiste, grootste (+- 17 miljoen inwoners) en vooral mooiste stad van de wereld en ik wil jullie ervoor behoeden dat jullie ze NIET zouden zien!! BOEK SNEL EEN TICKET (via Pegasus Airlines vind je nogal goedkope exemplaren), zodat je rustig kan sterven.. ("Napels zien en sterven" is lulkoek!) ok, serieus nu...
Ondertussen ben ik hier bijna 2 maanden, hoog tijd om iets van me te laten horen dus.. Zoals jullie waarschijnlijk wel verwachten van een erasusstudent: het is hier zo druk-druk-druk, maar dat is natuurlijk geen excuus... Ik zou jullie ondertussen een boek kunnen schrijven over hoe geweldig de stad is (en dan heb ik het nog niet over het erasmus-leventje dat zich erin afspeelt), maar ik zou begod al niet meer weten waar te beginnen... (de tijd vliegt en steeds komen er weer onverwachte leuke gebeurtenissen, die maken dat ik me hier nog geen moment heb verveeld..)
De Turkse warme hartelijkheid, het samenleven in de samenleving, de lessen die een lachertje zijn, de prachige Bosphorus met daarin de prachtige autoloze prinseneilanden, waterpijpen en raki, grote honden overal tam op straat ("huisdieren" in huis nemen, vinden ze hier maar vies, de baasjes laten hun honden liever los lopen, maar verzorgen ze wel goed), de verschillende culturen per stadsgebied, "the call for prayer", de ferryboten waarop je thee drinkt, het lekkere eten, het levensgevaarlijke verkeer, de traagheid van het bestaan, ayran (yoghurt met water en zout) dat hier gedronken wordt bij elke maaltijd, het zuiderse weer, de chaotische en vooral frustrerende bureaucratie, de klassevolle mensen, de angst voor de politie, de zogenaamde beweging tegen de regering, waarvan directeur van onze school zogenaamd lid zou zijn en daardoor dus naar australie gevlucht is, de spontaniteit, de taal (Turkce biliyorum?!), de fakekledij (allstars voor 15 TL (7 euro), adidasbroek voor 20 TL), de goedkope oorbellen, de levensbeschouwlijke discussies met onze islamitische Turks-Nederlands,Duits,Zweedse broeders, de gezellige barretjes, de burka's met daarnaast de ultraminirok, backgammon,....
Ik ben volledig bekoord door deze "twee-continenten"-miljoenenstad... Van dinsdag tot zondag maar ik een trip naar Kapadokya (die bekende plaats met grotwoningen; naar het schijnt is dit echt héél erg mooi..): 8 u enkele busrit, 40 euro in totaal; overnachten in grotten............ (maandag komen mama en oma tot vrijdag, oops, dinsdag heb ik eerste midterm examen...) --> Het leven is zalig!
natuurlijk heb ik hier ook al mindere momenten gekend (maar apprecieer je daardoor net niet meer de goeie?).. Ik verhuisde na een maand dormitories (housing on campus: in the middle of nowhere!) naar een appartementje in Kadikoy met twee turkse meisjes (oppertop-meisjes en een oppertop-locatie: ik zit nét aan het water, in de meest bruisende wijk van aziatisch istanbul, op een half uur tot een uur-en-half van school (onvoorspelbaar verkeer).... Zaaaalig!!! TOT mijn allergie er een stokje tussen kwam steken.. er woont hier namelijk nog een (kutte-)kat die me non-stop ziek maakt... Er is ook geen raam in m'n kamer (en ik kan de deur niet openlaten, want kutkat woont permanent in de gang), dus dodelijke combinatie voor stof-kat-allergie-patient...
De eerste dag dat ik hier woonde, werd ik daarenboven ook nog eens écht ziek en toen ik in m'n bed lag te kermen, kwam er plots water vanonder m'n deur (ik was alleen thuis)... DE (kut-)WASMACHINE was kapot (allez, er was een darm uit de muur gekomen) en ik kon op m'n kniekes met m'n zieke kop de hele flat opkuisen (met vuilblik en opengeknipte waterfles, want dweil, aftrekker, stofzuiger,......hebben ze hier niet) Het water bleef maar komen dus belde ik mama: "mama? ik heb een probleeheeheem..." (jeps, het typische "klein-kind-hoort-ouder-en-begint-te-huilen"-syndroom...)
6 november verhuis ik naar een nieuwe flat (in mijn huidige flat valt de schimmel samen met de pleister van het plafond!) met een 26-jarige lesbienne en een GoldenRetriever... (Bij eerste kennismaking had het kind een hele fles wijn (helemaal in haar eentje) acherovergetoeterd.. "Do you smoke marihuana?" en leidde me dus al waggelend naar de bushalte.. Geen nood: ik vroeg haar achteraf naar haar drankgebruik en het blijkt toch geen probleem te zijn..) Prachtige flat en ook toplocatie (in een heel sjieke, moderne wijk ook op aziatische kant; enkel omdat meisje me huurvoordeel geeft, kan ik dit betalen...)
Héél veel plezier in Leuven, en weet dat jullie ALTIJD welkom zijn... (1e of 2e semseter, maakt me niet uit! maar voor je eigen bestwil: kom zeker! Deze stad is zowieso 100000 X meer da moeite dan Toulouse, Lyon of Leiden én met mij hebben jullie ineens een perfecte gids en gratis slaapplek...)
Een late groet (iyi geceler = goedenacht) van iemand die jullie toch (vaker dan jullie misschien denken: je maakt hier zo ongelooflijk snel "vrienden", maar je bent zo ook zo weer kwijt... Oppervlakkigheid is een erasmuskwaal, denk ik.. ) MIST..
xxxx Lieselot ("Lisaloet?" "haha, Lancelot?!" "ehm, can I call you Lisa?")
How're things hanging in the city of cities (van België althans! )???
Hopelijk is de sfeer er nog steeds leuk, hebben jullie geen al te grote (of kleine) problemen, missen jullie me soms een beetje... (en hoe gaat het met de andere erasmussers?????)
Ik moet jullie iets levensbelangrijks melden: KOM NAAR ISTANBUL!! Het is de allermooiste, gekste, mooiste, gevarieerdste, plezantste, schokkende, vriendelijkste, mooiste, grootste (+- 17 miljoen inwoners) en vooral mooiste stad van de wereld en ik wil jullie ervoor behoeden dat jullie ze NIET zouden zien!! BOEK SNEL EEN TICKET (via Pegasus Airlines vind je nogal goedkope exemplaren), zodat je rustig kan sterven.. ("Napels zien en sterven" is lulkoek!) ok, serieus nu...
Ondertussen ben ik hier bijna 2 maanden, hoog tijd om iets van me te laten horen dus.. Zoals jullie waarschijnlijk wel verwachten van een erasusstudent: het is hier zo druk-druk-druk, maar dat is natuurlijk geen excuus... Ik zou jullie ondertussen een boek kunnen schrijven over hoe geweldig de stad is (en dan heb ik het nog niet over het erasmus-leventje dat zich erin afspeelt), maar ik zou begod al niet meer weten waar te beginnen... (de tijd vliegt en steeds komen er weer onverwachte leuke gebeurtenissen, die maken dat ik me hier nog geen moment heb verveeld..)
De Turkse warme hartelijkheid, het samenleven in de samenleving, de lessen die een lachertje zijn, de prachige Bosphorus met daarin de prachtige autoloze prinseneilanden, waterpijpen en raki, grote honden overal tam op straat ("huisdieren" in huis nemen, vinden ze hier maar vies, de baasjes laten hun honden liever los lopen, maar verzorgen ze wel goed), de verschillende culturen per stadsgebied, "the call for prayer", de ferryboten waarop je thee drinkt, het lekkere eten, het levensgevaarlijke verkeer, de traagheid van het bestaan, ayran (yoghurt met water en zout) dat hier gedronken wordt bij elke maaltijd, het zuiderse weer, de chaotische en vooral frustrerende bureaucratie, de klassevolle mensen, de angst voor de politie, de zogenaamde beweging tegen de regering, waarvan directeur van onze school zogenaamd lid zou zijn en daardoor dus naar australie gevlucht is, de spontaniteit, de taal (Turkce biliyorum?!), de fakekledij (allstars voor 15 TL (7 euro), adidasbroek voor 20 TL), de goedkope oorbellen, de levensbeschouwlijke discussies met onze islamitische Turks-Nederlands,Duits,Zweedse broeders, de gezellige barretjes, de burka's met daarnaast de ultraminirok, backgammon,....
Ik ben volledig bekoord door deze "twee-continenten"-miljoenenstad... Van dinsdag tot zondag maar ik een trip naar Kapadokya (die bekende plaats met grotwoningen; naar het schijnt is dit echt héél erg mooi..): 8 u enkele busrit, 40 euro in totaal; overnachten in grotten............ (maandag komen mama en oma tot vrijdag, oops, dinsdag heb ik eerste midterm examen...) --> Het leven is zalig!
natuurlijk heb ik hier ook al mindere momenten gekend (maar apprecieer je daardoor net niet meer de goeie?).. Ik verhuisde na een maand dormitories (housing on campus: in the middle of nowhere!) naar een appartementje in Kadikoy met twee turkse meisjes (oppertop-meisjes en een oppertop-locatie: ik zit nét aan het water, in de meest bruisende wijk van aziatisch istanbul, op een half uur tot een uur-en-half van school (onvoorspelbaar verkeer).... Zaaaalig!!! TOT mijn allergie er een stokje tussen kwam steken.. er woont hier namelijk nog een (kutte-)kat die me non-stop ziek maakt... Er is ook geen raam in m'n kamer (en ik kan de deur niet openlaten, want kutkat woont permanent in de gang), dus dodelijke combinatie voor stof-kat-allergie-patient...
De eerste dag dat ik hier woonde, werd ik daarenboven ook nog eens écht ziek en toen ik in m'n bed lag te kermen, kwam er plots water vanonder m'n deur (ik was alleen thuis)... DE (kut-)WASMACHINE was kapot (allez, er was een darm uit de muur gekomen) en ik kon op m'n kniekes met m'n zieke kop de hele flat opkuisen (met vuilblik en opengeknipte waterfles, want dweil, aftrekker, stofzuiger,......hebben ze hier niet) Het water bleef maar komen dus belde ik mama: "mama? ik heb een probleeheeheem..." (jeps, het typische "klein-kind-hoort-ouder-en-begint-te-huilen"-syndroom...)
6 november verhuis ik naar een nieuwe flat (in mijn huidige flat valt de schimmel samen met de pleister van het plafond!) met een 26-jarige lesbienne en een GoldenRetriever... (Bij eerste kennismaking had het kind een hele fles wijn (helemaal in haar eentje) acherovergetoeterd.. "Do you smoke marihuana?" en leidde me dus al waggelend naar de bushalte.. Geen nood: ik vroeg haar achteraf naar haar drankgebruik en het blijkt toch geen probleem te zijn..) Prachtige flat en ook toplocatie (in een heel sjieke, moderne wijk ook op aziatische kant; enkel omdat meisje me huurvoordeel geeft, kan ik dit betalen...)
Héél veel plezier in Leuven, en weet dat jullie ALTIJD welkom zijn... (1e of 2e semseter, maakt me niet uit! maar voor je eigen bestwil: kom zeker! Deze stad is zowieso 100000 X meer da moeite dan Toulouse, Lyon of Leiden én met mij hebben jullie ineens een perfecte gids en gratis slaapplek...)
Een late groet (iyi geceler = goedenacht) van iemand die jullie toch (vaker dan jullie misschien denken: je maakt hier zo ongelooflijk snel "vrienden", maar je bent zo ook zo weer kwijt... Oppervlakkigheid is een erasmuskwaal, denk ik.. ) MIST..
xxxx Lieselot ("Lisaloet?" "haha, Lancelot?!" "ehm, can I call you Lisa?")
Geen opmerkingen:
Een reactie posten