Hoi allemaal!
De eerste dagen in Istanbul zitten er al op en zoals beloofd laat ik jullie even weten dat ik nog leef! De vlucht hierheen was geweldig: drie zetels voor mij alleen, dus de hele tijd lekker geslapen.. :) Dan (ook zoals beloofd) een wilde taxirit door zanderig, eeuwig in opbouw lijkend istanbul met een taxichauffeur die echt geen énkel woord Engels sprak.. (Bijna leefde ik al niet meer: we reden 150 waar de toegelaten snelheid slechts 30 was en een voorrangsregels lijken hier niet te bestaan..)
De eerste dagen in Istanbul zitten er al op en zoals beloofd laat ik jullie even weten dat ik nog leef! De vlucht hierheen was geweldig: drie zetels voor mij alleen, dus de hele tijd lekker geslapen.. :) Dan (ook zoals beloofd) een wilde taxirit door zanderig, eeuwig in opbouw lijkend istanbul met een taxichauffeur die echt geen énkel woord Engels sprak.. (Bijna leefde ik al niet meer: we reden 150 waar de toegelaten snelheid slechts 30 was en een voorrangsregels lijken hier niet te bestaan..)
Aangekomen bij de dorms was het een heel gedoe vooraleer de vrouwen doorhadden wat ik daar kwam doen (ook zei spraken geen énkel woord Engels..).. Gelukkig kwam er een Turkse studente langs die wilde vertalen.. Blijkbaar zou ik een kamergenootje krijgen die speciaal had gevraagd om met een Turks meisje te slapen, maar jammer voor haar was ik de enige die nog "overschoot"..
In de gang en op de kamer was geen mens te zien.. GELUKKIG kwam ik toch één meisje tegen (een échte Hollandse!).. Samen ontmoetten we de Nederlandse jongen - waarmee ik via internet al contact had - en wat andere erasmussers in een typisch Turks barretje langs de kant van de hoofdweg buiten de campus.. Geen alcohol te krijgen; we dronken thee en lurkten waterpijp; heel gezellig..!
Zondag alle populaire bezienswaardigheden van Istanbul al gezien..: Omdat die dag de campus net een spookstad leek, besloten we met drie meisjes een zwembad of strand op te zoeken (broeiheet is het hier! zweten is "in"..).. Het zwembad op de campus leek ons maar niets, dus besloten we om ons aan het openbaar vervoer te wagen en een strand te zoeken.. Na een wilde busrit vol zwetende Turken aangekomen aan de Aziatische kant van de Bosporus.. Heel mooi is het daar (foto's krijgen jullie nog te zien).. Dan een ferryboot gevonden die ons naar de Europese kant bracht.. Op de boot ontmoetten we twee Chinees_Turkse jongens waarvan er één werkte als assistent in Yeditepe Universitesi.. Deze kende Istanbul op zijn duimpje en zo werden we samen met zijn vriend door de stad geloodsd.. Blauwe Moskee, Aya Sophia, Topkapi-Palace.. Echt PRACHTIG! Ook de stad zelf is heel leuk om te zien..
Wat ben ik blij dat ik deze exotische Erasmusbestemming koos: het temperament van de mensen, de chaotische sfeer in de straten, de zweterige hitte: hier zal ik me snel thuis voelen! s 'Avonds met de ferry terug naar de Aziatische kant waar we met vele andere Erasmussers naar een gezellige Turkse bar gingen.. Na een lollige raki-avond namen we een (wilde) taxi terug naar Yeditepe.. De Turkssprekende Hollander onderhandelde over de prijs en ik merkte dat de taxichauffeur van de luchthaven me lichtjes had bedot..
Gisteren eerste dag les.. Enkel de Turkse les ging door.. Lessenroosters zijn hier nog een grotere chaos dan het verkeer.. Volgens de professor (een Turkse gepensioeneerde vrouw met libelle-tattoe en neuspearcing in jeansrok en jeansvest zonder mouwen) spreken we tegen januari allemaal vloeiend Turks.. (Ik geloof haar graag, want buiten studenten en Erasmuscoördinators spreekt hier niemand Engels..) Daarna weer een wilde busrit naar Kadaköy om onze sim-kaarten te laten registeren.. (gek systeem hier: simkaarten moet je steeds laten registeren met je gsm_toestel.. Dit omdat hier zoveel gestolen gsm's in omloop zijn..) Registraties worden blijkbaar enkel in superwinkels gedaan, want in het grootste winkelcentrum van Europa kon niemand ons helpen.. Dan maar terug de snelweg (!) op om de bus te nemen.. (heb m'n leven hier al verschillende keren gewaagd..!)
's Avonds met wat erasmussers enkele zijstraatjes verkend.. De hellingen zijn hier enorm (de hele dag lang een fitness-gevoel: met welgevormde billen zullen jullie me terugzien!!) en de huizen lijken allemaal in opbouw of in afbraak.. Zelfs na 12 uur liepen de kinderen nog op straat (Zodat ze overdag zo lang mogelijk kunnen slapen en zo weinig mogelijk honger lijden: Ramadan) We vonden een plek met een geweldig uitzicht over de stad: PRACHTIG al die lichtjes in het verre dal!!
Blijkbaar overleefde (het beeldscherm van) mijn laptop de vliegrit niet.. Een zeer behulpzame Duiste jongen en ik zochten vandaag naar een extra beeldscherm om te testen wat het probleem is.. In de bibliotheek spreken de mensen geen Engels, dus we voelden ons als dieven toen we zonder het (begrijpbaar) te vragen de draden van de pc's probeerden lostrekken om mijn pc met een scherm te verbinden.. Zonder succes want de pc's in de bib zitten erg vast.. In the International Office merkten we gelukkig dat het default ergens in het scherm zit en niet in de pc zelf.. Op zoek naar een schroevendraaier dan maar.. de hele dag gezocht (overal op de campus en in de winkels buiten), maar niets gevonden.. ("the 'tornavida' will be here at one o' clock, don't worry" --> yeah right, dit is Turkije..)
Wat mijn gsm betreft, zit ik voorlopig (voor drie weken althans) goed.. Een van de Chinees_Turkse jongens gaf me zijn simkaart omdat hij meteen weer naar China vertrok.. Ik kocht een herlaadkaart en na twee dagen proberen lukte het een Turkse jongen uit de les toch om het toestel te laten werken.. (en hij blijft werken als ik hem binnen 3 weken laat registreren of zoiets..... Ik heb het gsm_systeem hier nog niet helemaal gesnapt..!)Nummer: 00905549497785
Zondag alle populaire bezienswaardigheden van Istanbul al gezien..: Omdat die dag de campus net een spookstad leek, besloten we met drie meisjes een zwembad of strand op te zoeken (broeiheet is het hier! zweten is "in"..).. Het zwembad op de campus leek ons maar niets, dus besloten we om ons aan het openbaar vervoer te wagen en een strand te zoeken.. Na een wilde busrit vol zwetende Turken aangekomen aan de Aziatische kant van de Bosporus.. Heel mooi is het daar (foto's krijgen jullie nog te zien).. Dan een ferryboot gevonden die ons naar de Europese kant bracht.. Op de boot ontmoetten we twee Chinees_Turkse jongens waarvan er één werkte als assistent in Yeditepe Universitesi.. Deze kende Istanbul op zijn duimpje en zo werden we samen met zijn vriend door de stad geloodsd.. Blauwe Moskee, Aya Sophia, Topkapi-Palace.. Echt PRACHTIG! Ook de stad zelf is heel leuk om te zien..
Wat ben ik blij dat ik deze exotische Erasmusbestemming koos: het temperament van de mensen, de chaotische sfeer in de straten, de zweterige hitte: hier zal ik me snel thuis voelen! s 'Avonds met de ferry terug naar de Aziatische kant waar we met vele andere Erasmussers naar een gezellige Turkse bar gingen.. Na een lollige raki-avond namen we een (wilde) taxi terug naar Yeditepe.. De Turkssprekende Hollander onderhandelde over de prijs en ik merkte dat de taxichauffeur van de luchthaven me lichtjes had bedot..
Gisteren eerste dag les.. Enkel de Turkse les ging door.. Lessenroosters zijn hier nog een grotere chaos dan het verkeer.. Volgens de professor (een Turkse gepensioeneerde vrouw met libelle-tattoe en neuspearcing in jeansrok en jeansvest zonder mouwen) spreken we tegen januari allemaal vloeiend Turks.. (Ik geloof haar graag, want buiten studenten en Erasmuscoördinators spreekt hier niemand Engels..) Daarna weer een wilde busrit naar Kadaköy om onze sim-kaarten te laten registeren.. (gek systeem hier: simkaarten moet je steeds laten registeren met je gsm_toestel.. Dit omdat hier zoveel gestolen gsm's in omloop zijn..) Registraties worden blijkbaar enkel in superwinkels gedaan, want in het grootste winkelcentrum van Europa kon niemand ons helpen.. Dan maar terug de snelweg (!) op om de bus te nemen.. (heb m'n leven hier al verschillende keren gewaagd..!)
's Avonds met wat erasmussers enkele zijstraatjes verkend.. De hellingen zijn hier enorm (de hele dag lang een fitness-gevoel: met welgevormde billen zullen jullie me terugzien!!) en de huizen lijken allemaal in opbouw of in afbraak.. Zelfs na 12 uur liepen de kinderen nog op straat (Zodat ze overdag zo lang mogelijk kunnen slapen en zo weinig mogelijk honger lijden: Ramadan) We vonden een plek met een geweldig uitzicht over de stad: PRACHTIG al die lichtjes in het verre dal!!
Blijkbaar overleefde (het beeldscherm van) mijn laptop de vliegrit niet.. Een zeer behulpzame Duiste jongen en ik zochten vandaag naar een extra beeldscherm om te testen wat het probleem is.. In de bibliotheek spreken de mensen geen Engels, dus we voelden ons als dieven toen we zonder het (begrijpbaar) te vragen de draden van de pc's probeerden lostrekken om mijn pc met een scherm te verbinden.. Zonder succes want de pc's in de bib zitten erg vast.. In the International Office merkten we gelukkig dat het default ergens in het scherm zit en niet in de pc zelf.. Op zoek naar een schroevendraaier dan maar.. de hele dag gezocht (overal op de campus en in de winkels buiten), maar niets gevonden.. ("the 'tornavida' will be here at one o' clock, don't worry" --> yeah right, dit is Turkije..)
Wat mijn gsm betreft, zit ik voorlopig (voor drie weken althans) goed.. Een van de Chinees_Turkse jongens gaf me zijn simkaart omdat hij meteen weer naar China vertrok.. Ik kocht een herlaadkaart en na twee dagen proberen lukte het een Turkse jongen uit de les toch om het toestel te laten werken.. (en hij blijft werken als ik hem binnen 3 weken laat registreren of zoiets..... Ik heb het gsm_systeem hier nog niet helemaal gesnapt..!)Nummer: 00905549497785
Ondertussen ook m'n kamergenootje leren kennen.. Ze is Franse van Marokkaanse afkomst en anders dan ik dacht wilde ze een Turkse kamergenote, niet om Turks te leren, maar omdat ze de rammadan volgt.. s' morgens staat ze om 4u op om te eten, waarna ze weer gaat slapen tot 12u.. 5 keer per dag trekt ze een lange zwarte jellaba en een grijze sluier aan om op een tapijtje in de kamer te bidden.. Ze wilde me daar niet mee lastigvallen.. Ze valt me helemaal niet lastig: ik vind het alleen maar fascinerend. Nooit maakte ik zo'n diepe geloofsovertuiging van zo dichtbij mee.. Ze is een echte perfectioniste: tot 's avonds laat (na half 12!!) kuist ze de kamer (terwijl die wordt gekuist door de poetsdiensten) en ze heeft last van stress door ondoorzichtige uurroosters.. (terwijl mij al meerdere malen is gezegd dat je de eerste 2 weken best gewoon niet naar de les gaat, omdat er toch niemand komt opdagen - zelfs de proffen krijgen kop noch staart aan de uurroosters..; dus niets om over wakker te liggen..) Ze is erg lief en we gaan samen op zoek naar een cinema om haar lievelingsfilm te kijken..
Samen met enkele Duitsers, Nederlandsers en een Fransman kijken we uit naar een huisje in Kadakoy.. (aan de Bosporus; half uurtje met de bus naar school; veel ersamussers daar)..
--> mam, pap, ik hou jullie op de hoogte..
Heel veel groetjes van jullie klein kapoentje, Liesaloet
--> mam, pap, ik hou jullie op de hoogte..
Heel veel groetjes van jullie klein kapoentje, Liesaloet
Geen opmerkingen:
Een reactie posten