Een Ottomaanse Groet ("Salaamalleekoem?")

Dag iedereen!



Hopelijk alles goed met jullie? (nog niet bevroren? lamgeregend? - papa, je raadt het nooit, maar het weer is heir weer ongelooflijk aangenaam! --> ons parapluutje zal het bij deze ene dienst houden, denk ik (hoop ik!))



Is er nog speciaal nieuws uit ons Belgenland dat ik moet weten (op een elektronisch nieuwskopje zag ik onze goeie ouwe Denert z'n naam (weer) verschijnen: vertel me, please, want ik ben van NIETS op de hoogte!!)



Ervan uitgaande dat het met jullie wel goed gaat (ondanks dus het slechte weer - hahaha! - en de examens - hahahaha!): hier even in een nutshell wat er over een Erasmus-jaar in Istanbul nog te vertellen valt..



Het afgelopen weekend trotseerden m'n moedige vader en ik enkele Turkse stormen en bezochten we naar hartelust de verschillende provincies (dat zijn dus delen van de stad, maar vergelijk het gerust met de provincies in Belgie), niet wetende dat er ondertussen in gans Istanbul (gans Turkije) gevaarlijke rellen aan de gang waren..! Blijkbaar ben ik hier resistent tegen gevaar, want van die geweldige overstromingen in september/oktober zou ik nog steeds neits weten als niemand me erover had verteld..!



Mijn bezoekende vader zal het zeker beamen: degenen die nog van plan zijn om een vliegticket te boeken, zorg ervoor dat je de kans op koude en regen en wind en kapotgewaaide paraplus uitsluit en zoek dus best naar een vlucht nà de koudste maanden.. (Sita, Griet, Shanna, Caroline, Annelies en Nina: ik kruis mijn vingers voor jullie: zélfs ongelooflijk prachtig, bruisend, schitterend Istanbul is een pak minder tof wanneer je nat bent tot op het bot.. Ik had jullie er misschien op moeten wijzen --> sorry.. Wie wil zwemmen aan de Princes Islands (in de Bosporus: zoek op Wikipedia en smelt!!): vanaf maart april is het water hier (naar't schijnt) weer zwembaar..)



Goh, ondertussen is hier al zoveel gebeurd.. Moeilijk om er een samenhangende mail van te maken..! Ik ben hier nog steeds heel gelukkig; de lessen zijn nog steeds supergemakkelijk (of tegenwoordige gebruiken de Erasmus-studenten liever "awfully borring": de "ik ga naar de les omdat het moet"-mentaliteit is een beetje overgezet van de Turkse studenten naar de Erasmussers (wat wil je? Als de Turken tijdschriftjes lezen in de les, hou je het ook niet vol om vlijtig voor te bereiden en te participeren..) --> maarrrr: (in tegenstelling tot de Turken) wij VERSTAAN de Engelssprekende (of bij de Turkse proffen: iets wat op Engelssprekend lijkt) proffen wél, dus dat alleen is goed om als erasmusser 3 keer 100% en een 98% te halen.. (niet zeggen tegen de K.U.LEuven, hé! Anders zijn deze fantastisch-lijkende punten waarschijnlijk niets meer waard.. (voor de niet-KULeuvenaars: Erasmus-resultaten worden meestel 'omgezet' naar Belgische waarden.. lees: de 100 zal waarschijlijk nog een 70 waard zijn, vrees ik..)

Ondertussen woon ik een tweetal weken in het "thuisigste" huis waar ik tot nu gewoond heb.. Na een dorm, een schimmelhol met kutkat, een lesbische tirran en een overbevolkt lollig Erasmus-kot, woon ik nu in een net appartementje nét tussen de universiteit en het bruisende gedeelte van Aziatisch Istanbul.. Er woont hier een Turks verloofd koppeltje bij me (beiden studeren nu nog en als de jongen zijn legerdienst heeft volbracht mogen ze de échte ringen omdoen) dat echt ongelooflijk lief en vriendelijk is.. Vanaf het tweede semester komt hier een nieuwe student bijwonen in mijn kamer (ik VERHUIS naar het kamertje van het koppel.. Jeps, ik heb de verhuismicrobe te pakken!!!)..


In dit eerste semester ben ik er al in geslaagd om geweldig mooie dingen te zien in Istanbul én Turkije int algemeen.. Kappadokya (die gekke rotsen), Ankarra, Bursa, Pamukkale (warmwaterbronnen), Efeze,.... Aya Sophia, Blauwe Moskee, Topkapi Palace, Dolmabahce Palace, Basilica Cisternen, Grand Bazar, Galata Toren, de Prinseneilanden.....(genoeg cultuur voor 5 jaar!) En er is nog zoveel meer in Istanbul zelf dat het me soms een beetje ongemakkelijk maakt.. (krijg ik alles wel te zien??? De eerste semester ging zo snel; hopelijk gaat de tweede wat trager!!)

Alhoewel ik de Turkse mensen nog steeds niet versta (ik ben een bluffer met m'n fotoboektitels op facebook hoor.. Toegegeven: ik zocht de vertalingen op.. De Turkse lessen gaf ik op; maar als de lessenrooster het toestaat, begin ik er dit tweede semester opnieuw mee!), vind ik ze nog wel altijd heel erg vriendelijk, open, menselijk.. Wat een tegenvaller zal dat zijn om weer op een ordinaire Vlaamse bus te zitten waar niemand me zal vragen hoe het met me gaat.. De beroemde Turkse gastvrijheid is geen overdrijving: gastvrij zonder meer, dat zijn ze hier!


Binnenkort verlaat een grote groep van de Erasmus-society ons al... Zal wel raar zijn, want met de nieuwe lichting 'toeristjes' rust er op ons de plicht om hen onze betreden paden te laten zien.. (zij zullen niet in het wilde weg naar cursusboeken moeten zoeken "in een winkel dicht bij een supermarkt ergens in Kadikoy - Kadikoy is dus zo'n zogenaamde 'provincie')


Zo, hier laat ik het bij (ik zou nog regels en regels kunnen voltypen, maar dan geraken jullie misschien verveeld..)


Hou je niet in om iets van jullie te laten horen (hoeft geen heet nieuws te zijn hé, elk nieuws is leuk nieuws!), ik word er telkens helemaal blij van als ik een mailtje of kaartje (!!: bedankt Nele!) van een leuke Belg (al dan niet vanuit Belgie) ontvang..


Heel veel liefs en voor sommigen tot snel!

xxxx Lieselot


Kaatje: ik ga ervan uit dat je na Praag ook Istanbul wil zien?? hè??????


Elke: Goed studeren, zodat je in de Paasvakantie even tijd kan maken!


Céline: -overtuig-overtuig-overtuig! Hopelijk tot snel..


Julie: de jacht naar Turkse sloefkes is geopend!

geen zorgen, ik overleef!! (aan mama~lief)

Hoi mamaatje!

Alles gaat goed met me hoor; maak je zeker geen zorgen..!

Ik woonde dus twee dagen bij dat meisje, dat dus een echte tirran bleek te zijn.. Ik voelde me geen seconde op mn gemak bij haar en telkens ik naar huis ging, hoopte ik dat zij er niet zou zijn.. Ik zou natuurlijk assertiever kunnen zijn en niet met me laten sollen, maar ik wil geen 'strategie' uitdokteren om gewoon 'thuis' op mn gemak te kunnen zijn..

Ondertussen heb ik al een nieuwe plaats gevonden in erenkoy (een hele rustige buurt, en er rijdt een bus rechtstreeks naar school) bij een verloofd Turks koppeltje dat nog aan het studeren is.. Het is er erg proper en ze zijn echt heel lief (die typische turkse gastvrije stijl, zoals Eyup en zn ma).. Momenteel wonen er nog twee broers en een andere jongen. 25 november kan ik erin..

Voorlopig woon ik dus in een heel gezellig huisje met vier andere erasmussers.. Het is nogal druk, maar wel gezellig.. :) DUS, maak je geen zorgen, ik overleef! heel veel dikke zoenen!

Wat jullie MOETEN doen :) - een groet uit de mooiste stad van de Wereld - (ik ben géén overdrijver :p)

Dag Leuvenaartjes en wereldnaartjes!!

How're things hanging in the city of cities (van België althans! )???
Hopelijk is de sfeer er nog steeds leuk, hebben jullie geen al te grote (of kleine) problemen, missen jullie me soms een beetje... (en hoe gaat het met de andere erasmussers?????)

Ik moet jullie iets levensbelangrijks melden: KOM NAAR ISTANBUL!! Het is de allermooiste, gekste, mooiste, gevarieerdste, plezantste, schokkende, vriendelijkste, mooiste, grootste (+- 17 miljoen inwoners) en vooral mooiste stad van de wereld en ik wil jullie ervoor behoeden dat jullie ze NIET zouden zien!! BOEK SNEL EEN TICKET (via Pegasus Airlines vind je nogal goedkope exemplaren), zodat je rustig kan sterven.. ("Napels zien en sterven" is lulkoek!) ok, serieus nu...

Ondertussen ben ik hier bijna 2 maanden, hoog tijd om iets van me te laten horen dus.. Zoals jullie waarschijnlijk wel verwachten van een erasusstudent: het is hier zo druk-druk-druk, maar dat is natuurlijk geen excuus... Ik zou jullie ondertussen een boek kunnen schrijven over hoe geweldig de stad is (en dan heb ik het nog niet over het erasmus-leventje dat zich erin afspeelt), maar ik zou begod al niet meer weten waar te beginnen... (de tijd vliegt en steeds komen er weer onverwachte leuke gebeurtenissen, die maken dat ik me hier nog geen moment heb verveeld..)

De Turkse warme hartelijkheid, het samenleven in de samenleving, de lessen die een lachertje zijn, de prachige Bosphorus met daarin de prachtige autoloze prinseneilanden, waterpijpen en raki, grote honden overal tam op straat ("huisdieren" in huis nemen, vinden ze hier maar vies, de baasjes laten hun honden liever los lopen, maar verzorgen ze wel goed), de verschillende culturen per stadsgebied, "the call for prayer", de ferryboten waarop je thee drinkt, het lekkere eten, het levensgevaarlijke verkeer, de traagheid van het bestaan, ayran (yoghurt met water en zout) dat hier gedronken wordt bij elke maaltijd, het zuiderse weer, de chaotische en vooral frustrerende bureaucratie, de klassevolle mensen, de angst voor de politie, de zogenaamde beweging tegen de regering, waarvan directeur van onze school zogenaamd lid zou zijn en daardoor dus naar australie gevlucht is, de spontaniteit, de taal (Turkce biliyorum?!), de fakekledij (allstars voor 15 TL (7 euro), adidasbroek voor 20 TL), de goedkope oorbellen, de levensbeschouwlijke discussies met onze islamitische Turks-Nederlands,Duits,Zweedse broeders, de gezellige barretjes, de burka's met daarnaast de ultraminirok, backgammon,....

Ik ben volledig bekoord door deze "twee-continenten"-miljoenenstad... Van dinsdag tot zondag maar ik een trip naar Kapadokya (die bekende plaats met grotwoningen; naar het schijnt is dit echt héél erg mooi..): 8 u enkele busrit, 40 euro in totaal; overnachten in grotten............ (maandag komen mama en oma tot vrijdag, oops, dinsdag heb ik eerste midterm examen...) --> Het leven is zalig!

natuurlijk heb ik hier ook al mindere momenten gekend (maar apprecieer je daardoor net niet meer de goeie?).. Ik verhuisde na een maand dormitories (housing on campus: in the middle of nowhere!) naar een appartementje in Kadikoy met twee turkse meisjes (oppertop-meisjes en een oppertop-locatie: ik zit nét aan het water, in de meest bruisende wijk van aziatisch istanbul, op een half uur tot een uur-en-half van school (onvoorspelbaar verkeer).... Zaaaalig!!! TOT mijn allergie er een stokje tussen kwam steken.. er woont hier namelijk nog een (kutte-)kat die me non-stop ziek maakt... Er is ook geen raam in m'n kamer (en ik kan de deur niet openlaten, want kutkat woont permanent in de gang), dus dodelijke combinatie voor stof-kat-allergie-patient...

De eerste dag dat ik hier woonde, werd ik daarenboven ook nog eens écht ziek en toen ik in m'n bed lag te kermen, kwam er plots water vanonder m'n deur (ik was alleen thuis)... DE (kut-)WASMACHINE was kapot (allez, er was een darm uit de muur gekomen) en ik kon op m'n kniekes met m'n zieke kop de hele flat opkuisen (met vuilblik en opengeknipte waterfles, want dweil, aftrekker, stofzuiger,......hebben ze hier niet) Het water bleef maar komen dus belde ik mama: "mama? ik heb een probleeheeheem..." (jeps, het typische "klein-kind-hoort-ouder-en-begint-te-huilen"-syndroom...)

6 november verhuis ik naar een nieuwe flat (in mijn huidige flat valt de schimmel samen met de pleister van het plafond!) met een 26-jarige lesbienne en een GoldenRetriever... (Bij eerste kennismaking had het kind een hele fles wijn (helemaal in haar eentje) acherovergetoeterd.. "Do you smoke marihuana?" en leidde me dus al waggelend naar de bushalte.. Geen nood: ik vroeg haar achteraf naar haar drankgebruik en het blijkt toch geen probleem te zijn..) Prachtige flat en ook toplocatie (in een heel sjieke, moderne wijk ook op aziatische kant; enkel omdat meisje me huurvoordeel geeft, kan ik dit betalen...)

Héél veel plezier in Leuven, en weet dat jullie ALTIJD welkom zijn... (1e of 2e semseter, maakt me niet uit! maar voor je eigen bestwil: kom zeker! Deze stad is zowieso 100000 X meer da moeite dan Toulouse, Lyon of Leiden én met mij hebben jullie ineens een perfecte gids en gratis slaapplek...)

Een late groet (iyi geceler = goedenacht) van iemand die jullie toch (vaker dan jullie misschien denken: je maakt hier zo ongelooflijk snel "vrienden", maar je bent zo ook zo weer kwijt... Oppervlakkigheid is een erasmuskwaal, denk ik.. ) MIST..

xxxx Lieselot ("Lisaloet?" "haha, Lancelot?!" "ehm, can I call you Lisa?")

Anlamıyorum (ik versta u niet!)

Hoi allemaal!

De eerste dagen in Istanbul zitten er al op en zoals beloofd laat ik jullie even weten dat ik nog leef! De vlucht hierheen was geweldig: drie zetels voor mij alleen, dus de hele tijd lekker geslapen.. :) Dan (ook zoals beloofd) een wilde taxirit door zanderig, eeuwig in opbouw lijkend istanbul met een taxichauffeur die echt geen énkel woord Engels sprak.. (Bijna leefde ik al niet meer: we reden 150 waar de toegelaten snelheid slechts 30 was en een voorrangsregels lijken hier niet te bestaan..)

Aangekomen bij de dorms was het een heel gedoe vooraleer de vrouwen doorhadden wat ik daar kwam doen (ook zei spraken geen énkel woord Engels..).. Gelukkig kwam er een Turkse studente langs die wilde vertalen.. Blijkbaar zou ik een kamergenootje krijgen die speciaal had gevraagd om met een Turks meisje te slapen, maar jammer voor haar was ik de enige die nog "overschoot"..

In de gang en op de kamer was geen mens te zien.. GELUKKIG kwam ik toch één meisje tegen (een échte Hollandse!).. Samen ontmoetten we de Nederlandse jongen - waarmee ik via internet al contact had - en wat andere erasmussers in een typisch Turks barretje langs de kant van de hoofdweg buiten de campus.. Geen alcohol te krijgen; we dronken thee en lurkten waterpijp; heel gezellig..!

Zondag alle populaire bezienswaardigheden van Istanbul al gezien..: Omdat die dag de campus net een spookstad leek, besloten we met drie meisjes een zwembad of strand op te zoeken (broeiheet is het hier! zweten is "in"..).. Het zwembad op de campus leek ons maar niets, dus besloten we om ons aan het openbaar vervoer te wagen en een strand te zoeken.. Na een wilde busrit vol zwetende Turken aangekomen aan de Aziatische kant van de Bosporus.. Heel mooi is het daar (foto's krijgen jullie nog te zien).. Dan een ferryboot gevonden die ons naar de Europese kant bracht.. Op de boot ontmoetten we twee Chinees_Turkse jongens waarvan er één werkte als assistent in Yeditepe Universitesi.. Deze kende Istanbul op zijn duimpje en zo werden we samen met zijn vriend door de stad geloodsd.. Blauwe Moskee, Aya Sophia, Topkapi-Palace.. Echt PRACHTIG! Ook de stad zelf is heel leuk om te zien..

Wat ben ik blij dat ik deze exotische Erasmusbestemming koos: het temperament van de mensen, de chaotische sfeer in de straten, de zweterige hitte: hier zal ik me snel thuis voelen! s 'Avonds met de ferry terug naar de Aziatische kant waar we met vele andere Erasmussers naar een gezellige Turkse bar gingen.. Na een lollige raki-avond namen we een (wilde) taxi terug naar Yeditepe.. De Turkssprekende Hollander onderhandelde over de prijs en ik merkte dat de taxichauffeur van de luchthaven me lichtjes had bedot..

Gisteren eerste dag les.. Enkel de Turkse les ging door.. Lessenroosters zijn hier nog een grotere chaos dan het verkeer.. Volgens de professor (een Turkse gepensioeneerde vrouw met libelle-tattoe en neuspearcing in jeansrok en jeansvest zonder mouwen) spreken we tegen januari allemaal vloeiend Turks.. (Ik geloof haar graag, want buiten studenten en Erasmuscoördinators spreekt hier niemand Engels..) Daarna weer een wilde busrit naar Kadaköy om onze sim-kaarten te laten registeren.. (gek systeem hier: simkaarten moet je steeds laten registeren met je gsm_toestel.. Dit omdat hier zoveel gestolen gsm's in omloop zijn..) Registraties worden blijkbaar enkel in superwinkels gedaan, want in het grootste winkelcentrum van Europa kon niemand ons helpen.. Dan maar terug de snelweg (!) op om de bus te nemen.. (heb m'n leven hier al verschillende keren gewaagd..!)

's Avonds met wat erasmussers enkele zijstraatjes verkend.. De hellingen zijn hier enorm (de hele dag lang een fitness-gevoel: met welgevormde billen zullen jullie me terugzien!!) en de huizen lijken allemaal in opbouw of in afbraak.. Zelfs na 12 uur liepen de kinderen nog op straat (Zodat ze overdag zo lang mogelijk kunnen slapen en zo weinig mogelijk honger lijden: Ramadan) We vonden een plek met een geweldig uitzicht over de stad: PRACHTIG al die lichtjes in het verre dal!!

Blijkbaar overleefde (het beeldscherm van) mijn laptop de vliegrit niet.. Een zeer behulpzame Duiste jongen en ik zochten vandaag naar een extra beeldscherm om te testen wat het probleem is.. In de bibliotheek spreken de mensen geen Engels, dus we voelden ons als dieven toen we zonder het (begrijpbaar) te vragen de draden van de pc's probeerden lostrekken om mijn pc met een scherm te verbinden.. Zonder succes want de pc's in de bib zitten erg vast.. In the International Office merkten we gelukkig dat het default ergens in het scherm zit en niet in de pc zelf.. Op zoek naar een schroevendraaier dan maar.. de hele dag gezocht (overal op de campus en in de winkels buiten), maar niets gevonden.. ("the 'tornavida' will be here at one o' clock, don't worry" --> yeah right, dit is Turkije..)

Wat mijn gsm betreft, zit ik voorlopig (voor drie weken althans) goed.. Een van de Chinees_Turkse jongens gaf me zijn simkaart omdat hij meteen weer naar China vertrok.. Ik kocht een herlaadkaart en na twee dagen proberen lukte het een Turkse jongen uit de les toch om het toestel te laten werken.. (en hij blijft werken als ik hem binnen 3 weken laat registreren of zoiets..... Ik heb het gsm_systeem hier nog niet helemaal gesnapt..!)Nummer: 00905549497785

Ondertussen ook m'n kamergenootje leren kennen.. Ze is Franse van Marokkaanse afkomst en anders dan ik dacht wilde ze een Turkse kamergenote, niet om Turks te leren, maar omdat ze de rammadan volgt.. s' morgens staat ze om 4u op om te eten, waarna ze weer gaat slapen tot 12u.. 5 keer per dag trekt ze een lange zwarte jellaba en een grijze sluier aan om op een tapijtje in de kamer te bidden.. Ze wilde me daar niet mee lastigvallen.. Ze valt me helemaal niet lastig: ik vind het alleen maar fascinerend. Nooit maakte ik zo'n diepe geloofsovertuiging van zo dichtbij mee.. Ze is een echte perfectioniste: tot 's avonds laat (na half 12!!) kuist ze de kamer (terwijl die wordt gekuist door de poetsdiensten) en ze heeft last van stress door ondoorzichtige uurroosters.. (terwijl mij al meerdere malen is gezegd dat je de eerste 2 weken best gewoon niet naar de les gaat, omdat er toch niemand komt opdagen - zelfs de proffen krijgen kop noch staart aan de uurroosters..; dus niets om over wakker te liggen..) Ze is erg lief en we gaan samen op zoek naar een cinema om haar lievelingsfilm te kijken..

Samen met enkele Duitsers, Nederlandsers en een Fransman kijken we uit naar een huisje in Kadakoy.. (aan de Bosporus; half uurtje met de bus naar school; veel ersamussers daar)..

--> mam, pap, ik hou jullie op de hoogte..

Heel veel groetjes van jullie klein kapoentje, Liesaloet

eerste groet

Hoı allemaal!

Even een kort maıltje, want op een turks klavıer typen ıs geen lachertje..

Goed aangekomen, al vele leuke nederlanders, duıtsers, Fransen, een russısche en een pool ontşoet!


mam, pap, pc ıs waarschıjunljık stuk, ıeşand gaat er nog eens naar kıjken, mısschıen kan ık er hıer een (goedkope) kopen - alhoewzel, turks klavıer......!Heb ondertussen al 2 turkse gsm-nummers gehad, maar nog nıet helemaal ın orde.. Mam, mısschıen belgısch abonnement nog nıet opweggen dan..


Ben heel gelukkıg hıer en hoop jullıe snel een deftıge maıl te kunnen sturen!!

oja, gısteren topkapı, blauwe moskee en aya sofıa al gezıen. errrrg mooı!! Het ıs hıer echt echt geweldıg, ben zo blıj dat ık deze exotısche erasmusbestemmıng toegezewen kreeg!!

ıyı akşamlar! ( Deze ochtend eerste Turkse taalles gevolgd..)


Heel veel lıefs van jullıe kındje-vrıendje,

xxx Lıesaloet