Dolfijnen gezien!!

Na ongeveer twee maanden op onactief te staan, is het de hoogte tijd om m'n blog weer wat te onderhouden.. (te updaten) --> Danku Karen, om me eraan te herrinneren..!

Reden van de laxheid is de gewoonte, denk ik.. In den beginne is alles geweldig en is elke nieuwe gevel een foto waard.. Nu is dat enthousiasme gereduceerd tot de écht speciale gebeurtenissen, zoals afgelopen vrijdag: toen zag ik voor de àllereerste keer DOLFIJNEN hier in Istanbul.. (reden dus om m'n blog aan te vullen)

(oja, van de dolfijnen heb ik géén foto kunnen nemen.. Tegenwoordig -niet zoals in het begin- hangt m'n camera niet meer standaard aan m'n hand en ik wilde het risico niet lopen dat de dolfijnen verdwenen waren, tegen de tijd dat ik het toestel gevonden zou hebben..)

Vrijdag was het hier een nationale feestdag ("establishment of Turkish Parliament" door mijnheer Ataturk, een heel aantal decennia geleden; én tevens "dag van het kind") en dus trokken we met enkele erasmussers weer richting een of ander Prinseneiland om wat van de zon te genieten, zonder auto's, mensen, geluid, mensen, geluid, mensen, auto's, verkeer, mensen,.. om ons heen.. (voor degenen die het nog niet ondervonden hebben: in Istanbul leven 14 miljoen mensen; dagelijks lopen er een miljoen mensen door Istiklal Street in Taksim) Op de Prinseneilanden (klein uurtje varen vanuit de stad) rijden géén auto's (alleen de ambulance en de politie hebben een motorvoertuig) en op de kleinere eilanden zijn er ook bijna géén mensen.. Een eigenaardigheid en dus de moeite om heen te gaan!

Ondertussen heb ik hier nog volop aan 'sightseeing' gedaan (en er zijn nog altijd zoveel plaatsten waar ik heen wil, hier in Istanbul!) De afgelopen week ben ik nog op een heel aantal plaatsen geweest waar ik nooit eerder van had gehoord.. én ze waren echt mooi.. (Wat ga ik me blindstaren op de saaiheid van het platte Waasland..)

Het einde van deze tweede semester zal er sneller van verwacht zijn en het maakt me in een zin ongemakkelijk.. Nog zoveel dingen te zien, en de 12e mei komt Kaatje, en de 16e mei starten de eind-examens, en de derde juni ben ik alweer weg hier.. Raar..

Deze zaterdag voor de eerste keer een hele dag opgetrokken met het GülSah en Ahmet, Turkse koppeltje waarbij ik woon.. Ze namen me van 12 's middags tot half 11 's a

vonds mee naar Bogazici University (Bosphorus Universiteit: Ahmet studeert daar Chemical Ingeneering), naar het kasteel van de eerste Sultans van het Ottomaanse Rijk, naar een heel mooi park (zij noemden het een 'bos') waar iedereen rust zocht in het gras of in de hangmat, naar Ortaköy met z'n bekende Kumpir (grote ovengebakken patat, gevuld met alles wat je maar kan bedenken), naar een lekkere ijs-tent (jeps, we hebben de hele dag gegeten!).. Héle mooie dingen gezien.. En Ahmet blijkt een goeie 'optische illusionist' te zijn met de camera! :)